โปงเคิล ข้าวต้มธัญพืชมีมามากกว่า 898 ปีของอินเดียใต้

refer to: https://www.oneindia.com/india/pongal-date-time-and-it-s-significance-3011046.html

     🍚 โปะงคัล (อ่าน โปง-เคิล) ข้าวต้มข้นใส่ธัญพืช เช่นกระวานลูกเกด ถั่วเขียว และเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ส่วนผสมอื่น ๆ ได้แก่ มะพร้าวและเนยใส โดย

1. โปงเคิลหวานเรียกว่า ซรักกะไร โปงเคิล சர்க்கரை பொங்கல் เป็น เป็นข้าวต้มหวาน เป็นคำผสมคือ சர்க்கரை  (เขียน จรฺกฺกไร อ่าน ซรักกะไร) น้ำตาล + பொங்கல் (เขียน โปะงฺกลฺ อ่าน โปงเกิล) ข้าวต้มโปงเกิล

Refer to: https://spicyindiankitchen.com/sweet-pongal-sakkarai-pongal/

2. โปงเคิลเค็ม เวณ โปงเคิล คือโปงเคิลเค็ม வெண் பொங்கல் แปลว่า โปงเคิลขาว ข้าวต้มธัญพืชเค็ม

เป็นคำผสมระหว่างคำว่า வெண்  (เขียน เวะณฺ อ่าน เวณ) ขาว, สว่าง + பொங்கல் (เขียน โปะงฺกลฺ อ่าน โปงเกิล) ข้าวต้มโปงเกิล

Refer to: https://www.steffisrecipes.com/2017/04/pongal-recipe-ven-pongal-recipe.html

      🍚 ซึ่งคำว่าข้าวต้มที่เป็นข้าวเปล่าไม่ปรุงหรือใส่ธัญพืชจะเรียกว่า กัญจิ (கஞ்சி) ดังนั้นเชื่อกันว่าคำว่า โปงเคิลมากจากหมู่บ้านชายทะเล பூம்புகார்  ปูมฺปุการฺ หรือ காவிரிப்பூம்பட்டினம் (กาลิริปฺปูมฺปฑฺฑินมฺ ) แปลว่าหมู่บ้านกาลิริปปูม ที่บางครั้งเรียกว่า “ปุการ” สั้น ๆ และเพี้ยนมาเป็น โปงเกิล (โปงกลฺ) ในที่สุด โดยหมู่บ้านปุการนี้มีการหลักฐานการประกอบพิธีอินทิร วิฬา (อิน-ทิ-ระ-วิ-หล้า) ซึ่งเป็นพิธีบูชาพระอินทร์มาตั้งแต่ คริสต์ศตวรรษที่ 200 หรือพุทธศตวรรษที่ 3 โดยพบว่าพิธีอินทิร วิฬา இந்திர விழா  เป็นคำผสมคือ இந்திர  (อินฺทิร) พระอินทร์ + விழா (เขียน วิฬา อ่าน วิหล้า แปลว่า พิธีการ, เทศกาล; ฬ ในภาษาทมิฬเป็นเสียง “ล” ม้วนลิ้นแตะเพดานใช้สัทอักษร /Zh/ ) ซึ่งพิธีอินทิร วิฬา (วิหล้า) เป็นพิธียกธงพระอินทร์ขึ้นบูชามีการอ้างถึงใน วรรณคดีมหากาพย์ “ศิลปธิการัม” (ต้นเรื่องมณีเมขไล คริสต์ศตวรรษที่ 2-3 หรือพุทธศตวรรษที่ 7– 8 ) และคัมภีร์ திருவெம்பாவை ติรุเวมฺปาไว (คัมภีร์สำคัญคัมภีร์หนึ่งที่ใช้สวดในพิธีตรียัมปวาย ของทมิฬ) นอกจากนี้เนื่องจากพระอินทร์เป็นเทพเกี่ยวกับฝน ดังความเชื่อที่มาจากคัมภีร์พระเวท ทำให้มีความเชื่อว่าจะต้องมีการบูชาพิธีอินฺทิร วิฬา (วิหล้า) ตั้งแต่วันเพ็ญกลางเดือนจิตติไร (ประมาณมีนาคม)  จนถึงวันเพ็ญกลางเดือนไวสาขา (ประมาณเมษายน) ซึ่งน่าจะเกี่ยวกับความเชื่อเรื่อง เมษสังกรานติ หรือวันสงกรานต์เดือนเมษายนของอาเซียนมาก่อน แต่เนื่องจากการเริ่มต้นฤดูฝนของรัฐทมิฬนาฑู คือช่วงไตมาซัม คือกลางปลายเดือนธันวาคม – กลางต้นเดือนมกราคม ซึ่งไม่ตรงกับอินเดียเหนือ ฉะนั้นพิธีโปงเกิลจึงถูกย้ายมาจัดในเดือนศักดิ์สิทธิ์ของทมิฬดังกล่าวแทน โดยในเทศกาลโปงเคิลแบ่งการบูชาเทพต่าง ๆ เป็น 3 วันคือ (สามวันช่วงกลางเดือนมกราคมหลังสิ้นสุดเทศกาลไตมาซัม)

1) போகி பொங்கல்  โปกิ โปะงกลฺ (อ่าน โปกิ โปงเคิล) วันแรกบูชาเจ้าแม่ฝน มะไฬ อัมมัน หรือมาริอัมมัน (เจ้าแม่รักษาโรคฝีดาษ ถูกร่วมเข้ากับทุรคาเทวี และเจ้าแม่ฝน) หรือเจ้าพ่อฝนในคติทมิฬและฮินดูคือ พระอินทร์

2) தைப்பொங்கல் / சூர்யா (தாய்) பொங்கல் ไตปฺ โปะงกลฺ (อ่านไต โปเคิล) /จูรฺยา (ตายฺ) โปะงกลฺ (อ่าน สูรยา (ตาย) โปงเคิล) วันที่สองบูชาพระอาทิตย์ (สุริยเทพ)

3) மாட்டுப் பொங்கல் มาฑฺฑุปฺ โปะงกลฺ (อ่าน มาต-ดุ โปงเคิล) วันที่สามบูชาแม่โคพ่อโค และสัตว์เลี้ยงที่ใช้แรงงาน ต้มโปงเคิล แบ่งบูชาเทพเจ้าฮินดูที่ตนนับถือต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น ภัทรกาลี (เทพีพื้นเมืองของดราวิเดียนที่ถูกรวมเข้าเป็นเจ้าแม่กาลีของฮินดู) ไอยะนาร (เทพอารักษ์ประจำท้องถิ่นที่มาจากวีรบุรุษนักรบโบราณ เหมือนพระภูมิเจ้าที่) ฯลฯ จากนั้นนำส่วนหนึ่งไปให้สัตว์เลี้ยงที่ใช้งานหนักอย่าง พ่อวัว แม่วัว ม้า ควาย ลา ช้าง ฯลฯ ที่เป็นสัตว์เลี้ยงที่ให้คุณด้านแรงงาน (ยกเว้นสัตว์เลี้ยงไว้กิน)

4) காணும் பொங்கல் กาณุมฺ โปะกลฺ (อ่าน กาณุม โปงเคิล) วันที่ 4 เป็นวันครอบครัว ที่ญาติพี่น้องจะกลับมาพบกันกินเลี้ยงกันในครอบครัวมีการพาเพื่อน ๆ มาเที่ยวหรือกินเลี้ยงที่บ้าน

โดยข้าวต้มธัญพืชโปงเคิลที่หุงวันที่ 3 หรืออาจจะทั้ง 4 วันคือโปงเคิลชนิดหวานที่เรียกว่า ซรักกะไร โปงเคิล சர்க்கரை பொங்கல் ที่ผู้เขียนเคยกินแล้วหลายครั้ง ก็หวานเจี๊ยบเหมือนขนมไหว้เจ้า ผู้เขียนไม่ชอบเลย แต่ชอบกินโปงเคิลเค็ม เวณ โปงเคิล வெண் பொங்கல் ที่เขาหุงกันกินในตอนเช้า ๆ ในช่วงที่ไม่ใช่เทศกาลมากกว่า

    🍚 ข้าวต้มธัญพืช น่าจะมีมาก่อนหน้านั้นแล้ว แต่คำว่าโปงเคิล ปรากฏในจารึกต่าง ๆ ของราชวงศ์โจฬะจนถึงยุคอาณาจักรวิชัยนครของอินเดียใต้ ตั้งแต่ช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9-13 (หรือ พุทธศตวรรษที่ 14 -18)

    🍚 โดยเทศกาลโปงเคิลได้ถูกอ้างถึงในจารึกของวัดฮินดู திருவள்ளூர் வீரராகவப்பெருமாள் கோயில் ติรุวัลลูร วีรราควปฺเปะรุมาลฺ โกยิลฺ ซึ่งน่าจะมีการจารึกขึ้นในยุคของพระเจ้า முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் มุตลามฺ กุโลตฺตุกฺก โจฬนฺ (อ่านแบบคนกรุงเชนไน ว่า มุตะลาม กุโลตตุกแก๊ะ โซหลั่น, ช่วงค.ศ. 1070 -1122 หรือ พ.ศ. 1613 – 1665 ) ที่ 1 เชื่อว่าการเรียกข้าวต้มธัญพืชที่ใช้ในพิธีกรรมโปงเคิลว่า “โปงเคิล” น่าจะมาพร้อม ๆ กัน

การทำโปงเคิล หวาน

การทำโปงเคิลขาว หรือโปงเคิลเค็ม

การทำกัญจิ โจ๊ก/ข้าวต้มเค็มของทมิฬ