อาหารยุคอาณาจักรตณไดมัณดะลัมแห่งราชวงศ์ปัลลวะ ก่อน 1263 ปี

 

Refer to: http://www.talentshare.org/~mm9n/articles/Onam/4.htm

อาหารยุคอาณาจักร தொண்டை மண்டலம் (โตะณฺไฑ มณฺฑลมฺ อ่าน ตณ-ได มัณ-ดะ-ลัม) แห่งราชวงศ์ปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 12-13) มีเมือง காஞ்சிபுரம் (เขียน กาญฺจิปุรมฺ อ่าน กาญ-จี-ปุ-รัม) เป็นเมืองหลวง โดยปัจจุบันเมืองกาญจิปุรัมเป็นที่นับถือเจ้าแม่กามักษี อัมมัน ได้เชื่อว่าเป็นเมืองแห่งเทวาลัยที่สวยงาม มีชื่อเรื่องการทอผ้าไหมเนื้อดีของอินเดียใต้ (มีคำกล่าวว่าเหนือผ้าไหมกาสี [ชื่อแคว้น] ใต้ผ้าไหมกาญจี [ชื่อเมือง]) และมีมหาวิทยาลัยสันสกฤตสำหรับวรรณพราหมณ์เท่านั้น โดยพราหมณ์ในราชสำนักของไทยมักจะส่งลูกหลานไปเรียนและประกอบพิธีสำคัญที่เมืองนี้ เชื่อกันว่าพราหมณ์ในราชสำนักไทยมีความสัมพันธ์กับพราหมณ์ทมิฬในเมืองกาญจิปุรัมนี้มาตั้งแต่กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (หรือจะเป็นด้วยเหตุนี้ อักษรโบราณในไทยจึงเรียกว่า อักษรปัลลวะเท่านั้น ไม่เรียกอักษรโจฬะ อักษรปาณฑิยะ อักษรเจระ หรืออักษรวิชัยนคร แบบที่ใช้เรียกกันในอินเดียใต้)

Refer to: http://www.brainkart.com/article/Pallavas_33601/

          สมัยต่อมาเมื่อรานชวงศ์โจฬะ สมัยราชะราชะ โซฬัน ที่  (முதலாம் இராஜராஜ சோழன் เขียน มุตลามฺ อิราจราจ โจฬนฺ อ่าน มุ-ตะ-ลาม รา-ชะ-รา-ชะ-โซ-ฬัน) ค.ศ. 985-1014 พ.ศ. 1528-1557 มีอำนาจขึ้นไปถึงรัฐเบงกอลอาณาจักรนี้ซึ่งได้ตกอยู่ในอำนาจของราชวงศ์โจฬะ อาณาจักรนี้ได้ถูกเรียกว่า ஜயங்கொண்ட சோழமண்டலம் (เขียน ชยงฺโกะณฺฑ โจฬมณฺฑลมฺ อ่าน ชะยังโกณดะ โซฬะมัณดะลัม)

อาหารสำคัญในดินแดนนี้ ก็เหมือนกับอาหารทั่วไปในอินเดียใต้คือ

1.  இட்லி /इडली (อิฑลี) ขนมถ้วยฟูจืดมักกินกับแกง และเครื่องจิ้มต่าง ๆ เป็นอาหารอินเดียใต้ที่แพร่หลายเกือบทุกภาคในอินเดีย 



2. தோசை เขียน โตไจ อ่าน โด-ไซ) เป็นภาษาทมิฬ แต่ในฮินดีคือ โดซ่า (दोसा เขียน โทสา อ่าน โด-ซ่า) ภาษาบาฮาซ่ามาเลเซียเรียกว่า โตไซ (Tosai)  แพนเค้กชิ้นบาง ๆ  ทำให้ร้อนบนเตาขนาดใหญ่ที่มีหน้าเตาแบน แล้วม้วนห่อแผ่นโตโดยไม่มีไส้ กินกับแกงเผ็ด กับข้าว เครื่องจิ้มต่าง ๆ หรือใส่ไส้ห่อ เช่น มาซาล่าโดไซ จะไส่ใส้ถั่วและมันเทศผัดพริกแกงที่เป็นเครื่องเทศอย่างอินเดีย โดไซมีรูปร่างเหมือนเครป Crêpe ญี่ปุ่น หรือขนมโตเกียวขนาดใหญ่ แต่โดไซมีรสจืนกินกับแกงเผ็ด หรือเครื่องจิ้มรสเค็ม



3. வடை (เขียน วไฑ อ่าน วะ-ได) เป็นภาษาทมิฬ แต่ในฮินดีคือ วะรา (वड़ा เขียนวฑฺา อ่านวะ-รา) และในบาฮาซ่ามาเลเซียเรียกว่า วาดา (Vada อ่าน วา-ดา) คือโดนัทเค็มวะไดนิยมกินกับน้ำชาหรือข้าว นานกว่า 882 ปี ที่คนอินเดียใต้กินและสืบทอดกันมา เมื่อแปดร้อยปี ปัจจุบันเป็นอาหารที่นิยมกินทั่วไป



4. பக்கோடா (เขียน ปกฺโกฑา อ่าน ปัก-โก-ด้า) คืออาหารชุบแป้ง หนาดำเหมือนแป้งข้าวเม่าทอด มีทั้งกล้วย หัวปลี  ผักต่าง ๆ กุ้ง ปลา (ฮินดีเรียกอาหารชุบแป้งทอดแบบนี้ว่า บัชชี)



5. சிக்கன் 65 (ชิกกัน ซิกตี้ไฟว์) /கோழி அறுபத்து ஐந்து (เขียน โกฬิ อารุปตฺตุ ไอนฺตุ อ่าน โก-ฬิ อา-หรึ-ปัต-ตือ อัน-จื่อ) เนื้อไก่ทอด



6. கூட்டு (เขียน กูฑฑุ อ่าน กูด-ดือ) ต้มผักต่าง    โดยมากมีการใส่ถั่วเหลืองในน้ำแกง



7. முறுக்கு (เขียน มุรุกฺกุ อ่าน มุ-หรุก-กือ) ขนมกงเส้นเล็กแต่เหนียวแข็งแบบอินเดีย


อิทธิพลและเส้นทางการค้าสมัยยุคราชะราชะโซฬันที่ 1 เรืองอำนาจ

อาณาจักรตนไดมัณดะลัม หรือ ชะยังโกณดะ โซฬะมัณดะลัม

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

தாயும் தமிழும் ஒலிப்பு

Local vegetables of indigenous people (ASEAN-Thai+India)

ว่าวในเทศกาลโปงเคิลของทมิฬ-ศรีลังกัน (จาปป์น่า)